Na rozstaju dróg

Rozmowa z Markiem Roszkiewiczem, międzynarodowym sędzią kynologicznym prób pracy psów myśliwskich i eksterieru.

Wiele wskazuje na to, że zmiana ustawy Prawo łowieckie w dziedzinie kynologii dla wielu myśliwych okazały się bardziej bolesne niż ryzyko ewentualnej komercjalizacji łowiectwa. Jak pan ocenia te zmiany?

– Jednym słowem, tragedia; dwoma – wielka tragedia. Trzeba jednak od razu dodać, że nie takie tragedie już przeży­waliśmy i – przynajmniej jak dotąd – wychodziliśmy z nich obronną ręką.

A nie zdziwił pana tak silny atak na psy myśliwskie?

– Nie, bo to był w zasadzie atak na całe łowiectwo. A że skupiać się on będzie na szkoleniu psów myśliwskich na żywej zwierzynie, można się było spodziewać już wcześniej. Źródeł nie­chęci do łowieckiej odmiany kynolo­gii można się dopatrywać w odmien­nym traktowaniu psów użytkowych na wystawach i w programach hodow­lanych oraz w wynikającym z tego sztucznym podziale na tzw. eksterierowe i użytkowe linie hodowlane.

Dobitnym tego przykładem niech będzie jeden z komentarzy na popular­nym forum społecznościowym, gdzie pod fotografią miotu polskich spanieli myśliwskich jedna z komentujących osób stwierdziła, że pieski są piękne, ale po co ciągle posługujemy się archaicz­nym przymiotnikiem „myśliwskich”… Takie myślenie to całkowity brak zrozu­mienia dla gigantycznej pracy włożo­nej przez hodowców w odtworzenie tej unikatowej polskiej rasy, którą możemy się szczycić.

Czy nasze środowisko ma w tym niekorzystnym odbiorze jakiś negatywny udział?

– Tak. W mojej ocenie myśliwi oddali pole. W kwestii rozwoju i pro­mocji kynologii łowieckiej w Polsce w ostatnich latach działo się bardzo niewiele. Nie tylko na zewnątrz, wobec niepolującej części społeczeństwa, co wyraźnie widać w przywołanym przeze mnie przykładzie. […]

Cały tekst w majowym wydaniu „Łowca Polskiego”

 

Paweł Bombik / fot.Gabriela Łakomik-Kaszuba.

  • ________________________

  • Warto przeczytać

    • ©Łowiec Polski 2013
    • projekt - Unia Interactive

    Facebook

    Twitter