fot. Malwina Jończyk

Miłość kalibru magnum

0
557

Pasje lubią się łączyć. Marta Kostecka nie tylko poluje i jeździ konno, ale także – jako historyk sztuki – zajmuje się zabytkami europejskiej kultury łowieckiej.

W Afryce pilotuje grupy myśliwych, a jako druga kobieta w historii została przyjęta do Jordańskiego Królewskiego Klubu Strzeleckiego.

Niektórzy powiadają, że myśliwym (bądź dianą) trzeba się urodzić. Inni utrzymują, że łowiectwo mamy we krwi. Nie podejmuję się w tym miejscu rozstrzygnąć, jaka jest prawda, ale przypadek Marty Kosteckiej pozwala nam rzucić na tę kwestię nowe światło. Sześć lat temu przeżyła wypadek samochodowy, a obrażenia, jakich doznała, były na tyle poważne, że niezbędna okazała się transfuzja. Gdy opuściła szpital i wróciła do pełni sił, koleżanka zaproponowała jej, aby w charakterze tłumaczki pojechała na polowanie.

– Odpoczniesz po rehabilitacji – kusiła. – Las i świeże powietrze pomogą ci zapomnieć o przejściach.

Zgodziła się. Myśliwymi okazali się trzej Duńczycy, którzy przyjechali na wiosenne polowanie na rogacze. Patrząc na tych trzech łowców – sympatycznych, uprzejmych, a przy tym polujących w sposób zgodny z zasadami i łowiecką etyką – przypomniała sobie słowa, które ich rodaczka Karen Blixen przytoczyła w książce „Cienie na trawie”: „W kimś, kto potrafi się zachwycić słodką melodią, jednocześnie nie chcąc się jej nauczyć, piękną kobietą, nie chcąc jej posiąść, i wspaniałym okazem zwierzyny, nie chcąc na niego zapolować, nie bije ludzkie serce”.

– Może i jest w tym coś z prawdy? – pomyślała. […]

Cały tekst we październikowym numerze “Łowca Polskiego”

Bartosz Marzec / Polowanie i myśliwy.

Reklama