fot. Rafał Łapiński

Najstarszy przyjaciel myśliwego

0
210

Szpice w tym samym stopniu posługują się wzrokiem, co węchem. Zdaniem kynologów, fakt ten sprawia, że podczas polowania, zwłaszcza w trudnych warunkach pogodowych i terenowych, górują one nad innymi rasami psów myśliwskich.

Szpic to nie tylko najlepszy, ale i najstarszy przyjaciel czło­wieka zamieszkującego Północ. Towarzyszy nam od zarania dziejów zarówno w podróży (jako pies zaprzę­gowy), jak i na polowaniu. Ciekawe, że jeszcze u schyłku XIX stulecia w Europie, a nawet na znacznych obszarach Rosji, o łajkach, najpopu­larniejszych w Polsce przedstawiciel­kach rodziny szpiców, tak naprawdę wiedziano niewiele. Do Polski wieści o nich docierały m.in. za pośrednic­twem „Łowca Polskiego” i zamieszcza­nego na naszych łamach przez Augusta Sztolcmana cyklu artykułów „O pocho­dzeniu psa”. W kwietniu 1899 roku pisał on: „W czasie pobytu mojego w irkuckiej guberni nabyłem psa z rasy miejscowych łajek (szczekaczy), należą­cych do wielkiej grupy psów północ­nych. Psy te są różnej wielkości; zwykle średniej, a częściej małej jak dużej; mordy mają dość ostro zakończone, uszy stojące i bardzo ruchliwe, ogony puszyste i silnie na grzbiet zakręcone, sierść średniej długości, lecz bardzo gęstą. W ogóle wziąwszy, psy typu północnego podobniejsze są do wilków od innych ras”.

W międzywojniu relację o łowach z łajkami na głuszce zdał naszym czy­telnikom Bolesław Świętorzecki, który polował na terenach guberni wiackiej. Pisał on wtedy: „O nabycie dobrej łajki, oszczekującej ptactwo, a nie ugania­jącej się za wiewiórkami, było bardzo trudno, ale dowiedziałem się o istnieniu dwóch takich psów, żaden jednak z ich właścicieli nie chciał łajki odsprzedać. Z wielkim trudem namówiłem w końcu jednego, by mi pożyczył psa na parę tygodni. Mądre to było zwierzę, ale też i strasznie dzikie. Pomimo że je sam karmiłem, musiałem stracić kilka dni, zanim przyzwyczaiłem do sie­bie i mogłem je nie na uwięzi brać ze sobą…” […]

Cały tekst w majowym numerze „Łowca Polskiego”

Bartosz Marzec / fot. Rafał Łapiński, Archiwum Klubu Szpiców Myśliwskich

R20120128-13-25-10 OL9A9853 R20120128-12-48-14