fot. Wojciech Koczułap (pl.wikipedia.org)

Szable z Adampola

0
293

W lasach należących kiedyś do rodziny Zamoyskich stoją do dziś monumenty upamiętniające myśliwskie dokonania gospodarzy, a także wiernego leśniczego, o którym nasz miesięcznik informował przed… 120 laty.

Kolekcja zdobytych w tych rewirach dziczych oręży otrzymała wielki złoty medal na I Warszawskiej Wystawie Łowieckiej.

Konstanty hr. Zamoy­ski (1894–1963) był jednym z największych posiadaczy ziemskich w międzywojennej Polsce. W latach 1923–1928 wybudował według projektu Jana Koszczyc-Witkiewi­cza eklektyczny pałac w Adampolu, który zastąpił spaloną przez Rosjan w czasie pierwszej wojny światowej rezydencję w Różance nad Bugiem.

Powiat włodawski, rozciągający się od rzeki Tyśmienicy do Bugu, kra­jobrazem przypomina Polesie. Lasy, rozległe bagna, łąki, jeziora i stawy rybne rodzina Zamoyskich zagospo­darowała i prowadziła tam wzorową gospodarkę łowiecką. Dzięki straży łowieckiej złapano kilkudziesię­ciu kłusowników i odebrano ponad 100 sztuk broni. W latach 30. ubie­głego wieku dla ściślejszego nadzoru utworzono siedem kół myśliwskich, które tworzyły Powiatowe Stowa­rzyszenie Myśliwych. Prezesem był z oczywistych względów Konstanty Zamoyski.

Za życia Augusta Adama Zamoy­skiego – ojca Konstantego – naj­lepszym łowiskiem był majątek Różanka. Praktykowano tu specy­ficzny rodzaj polowania, polegający na skłuwaniu dzików przy psach. Odważny myśliwiec z kordelasem miał tu pole do popisu.[…]

Cały tekst w marcowym numerze “Łowca Polskiego”

Piotr Załęski / Tradycje i zwyczaje.